سیلانت های دندانی پوشش های نازکی هستند که روی سطوح جونده دندان های عقبی (دندان های آسیاب) پوشش داده می شوند و می توانند برای سال ها از ایجاد حفره جلوگیری کنند. سیلانت های دندانی از 80 درصد حفره ها در طول 2 سال در دندان های عقبی جلوگیری می کنند. با این حال، این مداخله موثر همچنان مورد استفاده قرار نمی گیرد. کمتر از نیمی از کودکان و نوجوانان سیلانت دندانی دارند.

4 نفر از هر 10 کودک (42٪) در سنین 6 تا 11 سال دارای سیلانت های دندانی روی دندان های دائمی هستند. در میان نوجوانان 12 تا 19 ساله، 48 درصد دارای سیلانت های دندانی روی دندان های دائمی هستند. از سال 1999 تا 2004 و از سال 2011 تا 2016، استفاده از سیلانت در بین کودکان 6 تا 11 ساله خانواده های کم درآمد حدود 75 درصد افزایش یافته است.

کودکان سنین مدرسه (6 تا 11 سال) بدون سیلانت تقریباً 3 برابر بیشتر از کودکانی که سیلانت دارند، در دندان های آسیاب اول حفره دارند. برنامه های استفاده از سیلانت در مدارس، روشی موثر برای برای میلیون ها کودک برای جلوگیری از پوسیدگی دندان ها است. استفاده از سیلانت در مدارس برای حدود 7 میلیون کودک از خانواده های کم درآمدی که آنها را ندارند می تواند تا 300 میلیون دلار در هزینه های درمان دندان صرفه جویی کند. بزرگسالان 20 تا 34 ساله بیش از هر گروه سنی دیگری حفره های درمان نشده در دندان های عقب خود دارند. در نتیجه، بزرگسالان جوان ممکن است از سیلانت های دندانی بهره مند شوند.