تحقیقات نشان می‌دهد که بیماری‌های مزمن شایع و مشکلات مرتبط با سلامت دهان و دندان، اثرات متقابل مضر و طولانی‌مدتی بر یکدیگر دارند. برای دستیابی به بهترین نتایج درمانی ممکن، سلامت عمومی و دهان و دندان بیماران باید به طور کلی در نظر گرفته شود.

در مطالعه ای که در دانشگاه هلسینکی انجام شد، ارزش پیش بینی سلامت دهان برای شروع بیماری های مزمن مختلف از طریق یک پیگیری 10 ساله مورد بررسی قرار گرفت. یک یافته کلیدی این بود که پریودنتیت (بیماری بافت همبند دندان) ارتباط خاصی با دیابت دارد.

پیا هیکیلا، مدرس دانشگاه می‌گوید: “ما از مطالعات قبلی می‌دانیم که پریودنتیت با بسیاری از بیماری‌های مزمن ارتباط دارد. به لطف مجموعه داده‌های بسیار طولانی‌مدت، ما توانستیم علل و اثرات دو طرفه بین این عوامل را تجزیه و تحلیل کنیم.”

او می‌افزاید: مجموعه داده‌های تحقیق گسترده بود و حدود 70000 مورد مطالعه را در بر می‌گرفت که قابلیت اطمینان و وزن مطالعه را افزایش می‌دهد.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که پریودنتیت، یک بیماری شایع با اهمیت بهداشت عمومی در فنلاند بوده و پریودنتیت آپیکال، التهاب نوک ریشه دندان با بیماری‌های متابولیک رایج مانند سندرم متابولیک، دیابت نوع 1 و 2 و همچنین دیابت بارداری که نیاز به درمان دارند، مرتبط است.

هیچ ارتباط مشابهی با سایر بیماری های مزمن رایج مانند بیماری های بافت همبند، آرتریت روماتوئید، بیماری های التهابی روده یا بیماری های روانی جدی در این مطالعه مشاهده نشد. نتایج در مجله علمی Frontiers in Oral Health منتشر شده است.

بر اساس یافته‌ها، بین دیابت و سایر بیماری‌های متابولیک و پریودنتیت اثر دو طرفه وجود دارد. دیابت، پیشرفت پریودنتیت را تسریع می کند و تشخیص و درمان آن را پیچیده می کند، به خصوص اگر دیابت تشخیص داده نشده باشد یا بیماری به خوبی کنترل نشده باشد.

به همین ترتیب پریودنتیت اولیه یا نهفته، دیابت را مزمن می کند و همچنین مانع از تشخیص، کنترل و درمان نگهدارنده آن می شود. اثر متقابل این بیماری ها همچنین منجر به افزایش هزینه ها می شود که هم از نظر سلامت عمومی و هم از نظر اقتصادی قابل توجه است.

پروفسور تیمو سورسا خاطرنشان می کند: “بر اساس یافته های ما، درمان موفقیت آمیز پریودنتیت تاثیر مثبتی بر نتایج درمان دیابت دارد و هزینه های مراقبت را کاهش می دهد. به طور مشابه، درمان موفقیت آمیز دیابت ضمن کاهش هزینه های پزشکی، پیشرفت پریودنتیت را کند می کند.”

محققان تخمین می زنند که احتمالاً در آینده چنین اثرات دو طرفه بیشتری بین بیماری ها شناسایی می شود.

سورسا می گوید: “سلامت عمومی و دهان و دندان بیماران باید به عنوان یک اصل در مراقبت های بهداشتی مورد توجه قرار گیرد، زیرا تحقیقات ما نشان می دهد که حتی بیماری های نهفته نیز اثرات مضر و طولانی مدت بر یکدیگر دارند.”

وی در پایان می‌گوید: “امیدواریم آموزش متخصصان در این زمینه و سیستم خدمات بهداشتی درمانی در راستای اصلاح خدمات بهداشتی و اجتماعی، همکاری مورد نیاز برای این امر را ممکن ‌سازد. این به نفع بیماران و مالیات دهندگان است.”